zondag 19 oktober 2014

Quinoa wrap

Groenten kunnen mij veel meer bekoren dan fruit. Op pinterest vond ik enkel veggie quinoa wraps waar ik mijn eigen versie van maakte.
Kook een riante portie quinoa
Snijd groentjes naar hartenlust, avocado is hierbij onontbeerlijk
Maak een dressing van yoghurt (Griekse is lekkerst), paprika poeder, peper, zout en citroensap
Laagje dressing op de tortilla, daarop quinoa, daarop groentjes
Klaar is je gezonde hap
Miste wel een beetje pit. Nota aan mezelf: volgende keer pimpen met veggie blokjes, feta kaas of olijven.



 
 
 

donderdag 16 oktober 2014

Boekenhonger

Twee boeken las ik sinds mijn laatste 'leesvoer' post.
De éne van een fel gemediatiseerde auteur. De ander van een, naar mijn bescheiden mening voor niet lang meer, onbekend talent. Mochten ze met mekaar moeten battelen, dan wint het onbekend talent voor mij met grote voorsprong.

Boek 1: De laatkomer van Dimitri Verhulst. Een roman over een man die zijn dementie veinst om van zijn zeurend vrouw af te zijn en zo opgenomen wordt in een rusthuis . De insteek vindt ik geniaal, het boek echter heel flauwtjes. Toegegeven, het leest als een trein en er zitten erg grappige en spitsvondige passages in die ik, werkzaam in de ouderenzorg, wel kon smaken. Maar het is een erg dun boek en om die reden had ik het uit nog voor het verhaal goed en wel begonnen was.



Boek 2: De kinderen van Calais van Lara Taveirne. Debuutroman over twee hartsvriendinnen die zelfmoord plegen door zich van de kliffen van Whissan te storten.
Ik begon erg sceptisch aan dit boek, ik vroeg me af of zo'n jonge schrijfster °1983, voldoende levenservaring had om een literair werk neer te zetten. Ik vreesde dat het clichématig zou geschreven zijn. Niets is echter minder waar, het is gewoon een heel mooi boek, met een heel mooi verhaal en prachtige zinnen, haar taal is kleurrijk en origineel. Na een tijdje evalueerde ik de schrijfster niet meer en verdronk in het boek en het leven van de twee meisjes Violaine en Lillith.

donderdag 9 oktober 2014

Pinata

Om de verjaardag van de jongens een knallende start te geven, vatte ik het idee op een pinata te maken. De tweede reden, beken ik, was ook om mijn tanende status van ubermama bij mijn tieners nieuw leven in te blazen.
In mijn dromen zou dit een gezinsprojectje worden. Samen de pinata in mekaar knutselen, oh what fun.

In werkelijkheid reed ik aan en af naar papierwinkels om crepe paper, naar de Action om snoep en foeterde ik op de niet drogende gigantische lijmmassa, haardroger ten spijt. Voorts mocht ik dit projectje nog eens herhalen voor jongen nummer 2.
Ondanks mijn eenzame pinata avonden, was de start wel een succes, mijn zonen zijn cracks in papier maché.  Terwijl ik met mijn penseeltje en behangerlijm in aanslag stond, sopten zij al naarstig handen in de lijmbak om de ballon in een razend tempo in te masseren; ik kreeg er de krantenvellen niet snel genoeg op geplakt. Weeral een talent bij mijn jongens en blijkbaar gans kleuter-en lager schoolkind Vlaanderen ontdekt.

Laat je echter niet misleiden door de makkelijk ogende pinata blogs, het is een list. Moeilijk is het niet, inspannend des te meer maar ik sta garant: als zelfs ik het kan, kan iedereen de innerlijke pinata godin in zichzelf ontdekken.

En 't is mijn jongens geraden nog lang de herinnering aan hun unieke pinata knustel mama in stand te houden.Volgend jaar secundair onderwijs; dan gaan ze gewoon naar de cinema, of dat denk ik nu toch...

Iemand zin om voor mij een pinata te maken? Heb op het einde van de rit toch ook ferm veel goesting om zelf eens te mogen meppen op zo'n ding.
Hierbij de link




 




Toen hij na een week nog niet droog was, kreeg ik het lumineuze idee, hem in de oven op 50 graden te stoppen. Waarschuwing: ballonnen in een oven knallen...

het snoep instop luik




Tadaaaa, de angry bird pinata


En het doel van al die knutseluurtjes: zo snel mogelijk vernielen

Conclusie: de pinata was super sterk, het ophangsysteem niet. Niet echt mijn beoogde 'snoepjes douche' effect .

 

woensdag 24 september 2014

Gent

Zoals een echte Bruggeling betaamt, is ook Gent mijn tweede heimat. Historische stad, bedekt met een hip tapijtje. Komt het door de talrijke studenten, de ruimdenkende burgemeester, of de no nonsense Gentse mentaliteit maar deze stad is een leefstad zonder franje en als provinciestad bij mij met stip op 1.
Met vriendin Ann pikten we er bij toeval de meest zonnige dag van de week uit en lieten ons voor de lunch adviseren door Gentse inwijkeling 'de zus', aka mais oui oprichter en bezieler.

Koffiehuis Petit Coeur - Onderbergen



Vegetarisch restaurant Avalon aan de voet van het Gravensteen


De échte neuzen??

Noten en fruitboetiek De Kouter. Hier kan je gewoon niet voorbij zonder te kopen

zondag 21 september 2014

Sfeerbeelden

Ons initiële plan was een wandeling door Heuvelland met picon vin blanc voor en boerestuute na. Maar omdat het programma van autoloze zondag zo veelbelovend was en het weer zo mooi, besloten we Heuvelland links te laten en Brugge die scone in te trekken met ons stalen ros. Het heeft ons niet ontgoocheld. Gouden tip: les Truttes, cover band met hoog diva en zelfspot gehalte.
En nog een gouden tip: zwicht niet voor een kinder- smeekbede naar een Luikse wafel mét chocolade. Maar dat wiste de slimme ouders onder jullie al natuurlijk.








deze foto geeft al een idee wat er daarna gebeurde...




zondag 14 september 2014

Leesvoer

Ik slaag er soms in om tussen al het haasten door een boek te lezen. Soms mag je erg letterlijk nemen want ik leg mezelf de laatste tijd alleen nuttige dingen op. Wat jammer is, want eenmaal verdiept in een boek, gaat de wereld aan me voorbij. Op de één of andere manier lukte het drie boeken te lezen. Doordat ik erg systematisch te werk ga in de boekenzoektocht, behoed ik mezelf van leesontgoochelingen. Ik ben een control freak op dat vlak . Life is too short to read bad books. Hier volgen mijn recente Sofie approved leesveroveringen:

Rose Tremain; de vriend van de koning


Rose Tremain is zo'n pareltje van een auteur, ik slaak altijd een mentaal gilletje als ik een nieuw boek van haar in de bibliotheek aantref en wil het toeval nu aantreffen dat dit boek over de Middeleeuwen gaat, een periode die me altijd fascineert en waar ik me helemaal kan insmijten. Hoe ze haar karakters uitdiept en hoe je nooit echt volledige sympathie voor haar personages hebt, vind ik een prachtig staaltje schrijfwerktalent.
Dit verhaal volgt Merivel, een Engelse medicus die dankzij de wonderbaarlijke genezing van de cocker spaniëls van de Engelse koning, een landgoed en eeuwige vriendschap cadeau krijgt. Blijkbaar is het een sequel en nu ben ik gebrand op de eerste. Ook zou dit boek ooit verfilmd zijn: Restoration.
Ik vond het boek heel mooi maar het overtreft net niet haar 'de weg naar huis', echt een aanrader!

Jeroen Theunissen; de omwegen

Toegegeven, het is geen boek dat je veel opzij mag leggen om de draad niet kwijt te raken want het volgt een drieling: de drie Jo's, de vader en de moeder en elk hoofdstuk behandelt telkens een ander personage wat eventjes hersenswitch werk verreist. Het verhaal neemt geen snelle wendingen maar de personages, de beschrijving van het gezin, hun angsten, gevoelens, ambities, generatieconflicten zijn erg herkenbaar en vaak grappig.

Valerie Eyckmans; de dierbaren

Lekker ironische schrijfstijl en haar tweede boek. Het verhaal volgt een huismoeder die op weg naar huis een katje aanrijdt, dit zet een ganse serie van andere gebeurtenissen in gang. Het boek leest als een trein en ik heb enorme bewondering voor Valerie Eyckman's  schijnbaar luchtige schrijfstijl. Ik wou dat ik ook zo kon schrijven, echt respect.
Ik las dat ze al een derde uit heeft, hopelijk ontgaat dit de bibliotheek van Jabbeke ook niet.

Te lezen en eindelijk eens niet ontleend

Dimitri Verhulst, de laatkomer

Wil je nog meer leesvoer inspiratie op doen, klik dan op mijn label 'leesvoer', daar staat ook mijn best off lijstje.

maandag 8 september 2014

Bombay curry

Vertrouwde blog lezers, weten dat wij een tussenstop in de Emiraten gemaakt hebben van 6 jaar. Een periode die ik koester en me heel veel mooie ervaringen heeft opgeleverd, met als klap op de vuurpijl de geboorte van onze tweeling. Het wonen in een land, compleet anders dan thuis, is zo verrijkend en boeiend. De kans die je krijgt om mensen van over de hele wereld te ontmoeten is onbetaalbaar en een bron waar ik nog steeds veel geluk en inspiratie uit haal. Zo ook het receptje die ik graag met jullie wil delen. Ik kreeg het 'Curry and chilli cookbook' van Indische Janet.
In het recept worden geen groentjes toegevoegd. Ik heb er al zelf boontjes bij gedaan maar nu maakte ik een kikkererwtenslaatje die ik pikte van Pinterest en koud serveerde. En het rundsvlees ruilde ik voor kip. Serveren met rijst en peterselie.








dinsdag 2 september 2014

Pimm's punch

Of Pimm's de nieuwe gin&tonic wordt, weet ik niet maar mijn stem heeft hij alvast, fris, fruitig en very British.

Ingrediënten voor 10 glazen:
250 ml Pimm's (neen, niet van die appelsien cakejes)
1/2 komkommer in schijfjes
5 aardbeien in schijfjes
1 handje verse munt blaadjes
1 citroen in schijfjes
Ginger ale (Canada Dry) en witte limonade (sprite)

Vul de glazen kan voor de helft met ijs
giet de Pimm's in de kan en doe de komkommer, aardbei en munt erbij
Vul aan met de helft limonade en de helft ginger ale

Vul de glazen

Smaakt aller lekkerst op een zomerse avond!

maandag 1 september 2014

Twee nieuwe adresjes in Brugge

Wat zijn jullie toch chancaars, twee Brugse adresjes voor de prijs van één.

Eerste adresje: koffiehuis Véro Café, Sint Jansplein 9, Brugge
Elk excuus is goed voor vriendin Ann en ik om op pad te gaan in eigen stad en nieuwe adresjes te ontdekken. We hadden gelukkig ook nog eens een sporadisch mooie augustus dag getroffen, het werd genieten van al de passage op het goed verborgen maar toch centraal gelegen St Jansplein. Om die reden namen we dan ook én koffie én taart én soda. Dat laatste vooral voor de mooie kleur compositie.

Tweede adresje: Bistro de Grilloir,Fort Lapin 25, St Jozef-Brugge. Een ruime bistro in het prachtige kader van een smaakvol gerenoveerd kasteeltje. Ik nam er de dagmenu. Zeer betaalbaar voor een mooi voor-en hoofdgerecht.

Nu nog sponsors vinden om mij vaker op pad te sturen want ik ken zo nog een paar uit te testen adresjes. Dit smaakt naar meer. Iemand?

Véro Café:









Bistro de Grilloir:










zondag 31 augustus 2014